از شایع‌ترین دلایل تحلیل لثه می‌توان به مسواک زدن نادرست و شدید، تجمع جرم دندان و رعایت نکردن کافی بهداشت دهان اشاره کرد. به‌ویژه استفاده از مسواک‌های زبر و وارد کردن فشار زیاد هنگام مسواک زدن می‌تواند به‌مرور زمان به بافت لثه آسیب برساند و باعث عقب‌رفتن تدریجی آن شود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند هرچه محکم‌تر مسواک بزنند، دندان‌ها تمیزتر می‌شوند؛ اما این عادت می‌تواند یکی از عوامل اصلی آسیب به لثه باشد.

علاوه بر این، جرم‌هایی که به‌طور منظم توسط دندانپزشک پاک نمی‌شوند، باعث تحریک لثه و ایجاد التهاب می‌شوند. تجمع پلاک و جرم در اطراف دندان‌ها محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌کند و این موضوع می‌تواند سلامت لثه را به‌تدریج تحت تأثیر قرار دهد. بیماری‌های لثه مانند ژنژیویت و پریودنتیت نیز در صورت درمان نشدن، از مهم‌ترین عوامل تحلیل لثه محسوب می‌شوند. این بیماری‌ها می‌توانند به بافت‌های نگهدارنده دندان آسیب برسانند و در مراحل پیشرفته حتی باعث تحلیل استخوان شوند.

همچنین فشار دادن یا ساییدن دندان‌ها روی هم، مصرف سیگار، تغییرات هورمونی و زمینه ژنتیکی نیز می‌توانند خطر تحلیل لثه را افزایش دهند. افرادی که به‌صورت ژنتیکی لثه‌های نازک‌تری دارند، بیشتر در معرض این مشکل قرار می‌گیرند. در برخی موارد، نامرتبی دندان‌ها یا فشار نامتعادل هنگام جویدن نیز می‌تواند به عقب‌رفتن لثه کمک کند. به همین دلیل، تشخیص زودهنگام و ارزیابی اختصاصی برای هر بیمار اهمیت زیادی دارد. با بررسی دقیق علت اصلی، می‌توان روش درمانی مناسب‌تری انتخاب کرد و از پیشرفت تحلیل لثه جلوگیری نمود.